Geef & Leef

Bij mij thuis noemen ze het mijn winkeltje. Zelf spreek ik over mijn Geef & Leef Kapelletje. Maar hoe dan ook, ik ben inderdaad voor mezelf begonnen en dat kan voor een groot deel vanuit huis. Mijn tussenjaar is inmiddels voorbij en ik ben weer in bedrijf.

Naast mijn huis heeft een vriend met een klusbedrijfje een grote kast getimmerd waar ik op de zolder een van mijn vele Maria’s kwijt kan.
Maria, als symbool van de voedende moeder. Althans voor mij want ik ben niet religieus en ook zo min mogelijk spiritueel maar ik geloof wel in eten en drinken voor iedereen. Daarom deel ik via deze kast wat ik over heb en het leuke is dat dit heel goed aanslaat in mijn diverse arbeiderswijk in het Gooise Bussum. Er wordt enorm veel geruild en gebruikt. Samen komen we de winter zo door en delen we met elkaar.
Uiteraard is het schandalig dat het nodig is. Zeker in een gemeente als waar ik woon.
Waar aan de andere kant van het spoor mensen van gekkigheid niet weten wat ze moeten doen met hun geld en tijd. Ze noemen mijn kant van het spoor een asociale achterbuurt waar ze enkel door heen rijden in hele grote elektrische auto of bakfiets om met kind of labradoedel naar de hei te rijden of de duurzame zelfverklaarde groene hippe afslag waar ze samen de wereld veranderen. Maar waar wij als oorspronkelijke bewoners enigszins detoneren om allerlei voor ons allen moverende redenen. Die vooral met geld te maken hebben en waardoor de kloof tussen mensen met mazzel en mensen met pech enkel dieper wordt.
Armoede is een keuze van rijke mensen om hun rijkdom niet te delen.

Siska de Rijke